Abhilash Sewgobind, belangenbehartiger collectief De Unie

20 jaar hetzelfde werk doen betekent stil staan in een veranderende wereld

Beveiligingswerk is best bijzonder werk. Ook omdat het onregelmatig werk is. Als je kijkt naar je sociaal leven en je gezondheid kun je zeggen dat dit niet de makkelijkste branche is om in te werken. Zijn er dan geen mogelijkheden om het anders te doen? Jawel, maar die worden onvoldoende benut in mijn beleving. Natuurlijk, alles kost geld en in de beveiligingsbranche zijn de marges krap. Toch zou je de financiën ook zo kunnen inzetten dat beveiligers gezond hun pensioen halen.

Heet hangijzer

Loon is belangrijk, maar gezond leven is net zo belangrijk. Duurzame inzetbaarheid is een containerbegrip, mensen hebben er geen gevoel bij. Dus is het de kunst om daar maatwerk van te maken. Waar denk ik aan? Aan betere en beter voorspelbare roosters, zodat je als beveiliger werk en privé beter kan scheiden. Ik weet dat het rooster een heet hangijzer is. Werkgevers willen het flexibel houden om aan de vraag van de klant te voldoen. Maar onderschat de impact niet op de gezondheid, het is o zo fijn om te weten wanneer je vrije tijd hebt om bijvoorbeeld aan je gezin te besteden. Laat ik zeggen een horizon van vier weken vooruitkijken, dat geeft rust. Wie heel flexibel wil zijn, mag extra beloond worden. Maar dan nog moet je er paal en perk aan stellen en ook hier maatwerk leveren. Teveel nachten werken is ook niet bevorderlijk voor de gezondheid.

Aanslagen Barcelona

Feit is dat beveiligers te lang stil staan, de branche biedt weinig doorgroeimogelijkheden. Dus komt het zo maar voor dat een beveiliger 20 of 30 jaar werkt zonder bij- of herscholing. Daar ligt natuurlijk ook een taak voor het opleidingsfonds. In onze veranderende wereld, denk alleen maar aan de aanslagen in Barcelona, is stil staan een slechte zaak. Dat ben ik helemaal eens met jou, Danielle. In het pand rondlopen en alarmsysteem checken kan je het idee geven dat je je werk goed doet. Maar als de camera in de helft van jouw werktijd het werk doet, gaat er veel geld verloren. Beveiligers zijn zich vaak wel bewust dat er meer in zit, maar krijgen de ruimte niet om er meer van te maken. Waarom is de beveiliger ook geen specialist in beveiligingstechniek of deskundig in profiling, het analyseren van persoonsgegevens? De vraag is: hoe kunnen we de beveiliger skills geven en juist gebruik maken van de ervaring en kennis, dan louter het uitoefenen van het klassieke beveiligingswerk?

Te laat

Lang wachten op de grote verandering heeft geen zin, inderdaad. Als je je nu realiseert dat je werk over een jaar wel eens niet meer zou kunnen bestaan, betekent dat maar een ding, namelijk dat je te laat bent. Beveiligers zijn trots op hun werk, en terecht, maar het heeft geen zin om te ontkennen dat de omgeving drastisch verandert. Laten we tijd, geld en ruimte creëren om oplossingen in kaart te brengen.

Je ziet dat grote werkgevers heel actief zijn met duurzame inzetbaarheid, bij andere werkgevers valt het best tegen. We zitten in een transitie om gezond te blijven, maar het draait nog te vaak alleen om de centen. Een patstelling, als we niet oppassen, terwijl we juist de ruimte nodig hebben.

Collega’s verleiden

Danielle heeft het over ontkenning, ‘ik heb dat niet nodig, maar mijn collega des te meer’. Herkenbaar. Ik ben wel benieuwd wat Securitas doet om juist deze mensen in beweging te krijgen. Wat doet de leidinggevende eraan om collega’s te verleiden na te denken over een nieuwe invulling van hun baan? ‘Denk eens aan een andere baan’ is nu eenmaal niet de boodschap waarmee je graag de boer opgaat, toch?

Abhilash Sewgobind, belangenbehartiger collectief De Unie 

Dit weblog wordt geschreven door Daniëlle Justus (Securitas) en Abhilash Sewgobind (De Unie Security), beiden bestuurder bij de Beveiligingsbranche.

Abhilash: sta niet stil in veranderende wereld